Eelco Hendriksen
Hoofd productontwikkeling bij een voedingsmiddelenproducent.
“Het lukt steeds beter om mezelf echt neer te zetten”
“Je wordt een betere leider als je dicht bij jezelf bent. Ik voelde dat dat bij mij niet helemaal het geval was. Ik was veel bezig met wat mensen van mij vonden en daar liep ik in vast. Toen ik dit met een leidinggevende besprak, suggereerde ze dat Young CALL wellicht wat voor mij zou zijn. Met de duidelijke disclaimer dat het ‘geen stappenplan naar beter leiderschap’ zou zijn, maar een programma waarin je jezelf en je eigen ontwikkeling onderzoekt. Dat sprak me aan, want daar hou ik wel van."
Ik ben christelijk opgevoed. Die achtergrond geeft je gesprekken meer diepgang; zo ervaar ik dat tenminste. Toch heb ik al lang geleden een manier van leven ontwikkeld waardoor gebeurtenissen mij niet te veel raakten. Ik had een soort schil opgebouwd. Een cirkel met Eelco in het midden en alle mensen en gebeurtenissen om mij heen daarbuiten. Tijdens Young CALL ging ik mezelf de vraag stellen: mag het ook binnenkomen?
Waarom ik ooit de afslag heb genomen dat ik alles op afstand ben gaan houden, weet ik niet. Ik heb een goede, veilige opvoeding gehad. Het kan ook gewoon een karakterkwestie zijn. Ik ben lang iemand geweest die alles zelf moest weten en kunnen van zichzelf. Als er iets naars gebeurde, was het al snel van: oké, dit is nu eenmaal zo, en nu weer door.
Enkele reis
Het programma is een echte reis. Een enkele reis. Want de inzichten die je opdoet neem je mee – er is geen weg terug. Daar moet je je wel voor open kunnen stellen. Al meteen na het intakegesprek dacht ik: dit is dus totaal anders gegaan dan ik dacht. Ik voelde ongemak met de relaxte manier waarop Joris en Jeannette in het gesprek zaten. Ik wilde, hup, aan de slag: wat gaan we allemaal doen? Dóórgaan. Zij wilden mij eerst leren kennen. Stelden vragen als: wat zeg je nu precies, wat doet dat met je? Zij nodigden me uit om stil te staan.
Het thema rouw kwam bovendrijven. Daarbij denk je al snel aan de dood, maar het begrip is breder. Het gaat over stilstaan bij wat er niet meer is. Ik ben acht jaar geleden gescheiden, weet sinds een jaar of vijf dat ik een chronische ziekte heb. Allemaal dingen die ik liefst zo snel mogelijk achter me liet. Want het leven gaat door.
Meer impact met wie je bent
Door hier tijdens het programma bij stil te staan, ontdekte ik dat ik de neiging heb om weg te lopen van de lastige dingen. Ik koos mijn eigen manier van zijn. Veilig achter mijn eigen schil, mijn eigen muurtje. Dat onbewuste muurtje is gedurende de modules steeds verder afgebouwd. Dat merkte ik al snel aan het contact met mensen. Ik ben nooit echt een gesloten iemand geweest, maar ergens was ik niet open over de kern.
Dat ben ik nu aan het leren en dat geeft lucht. Wanneer je ook de mindere of moeilijke dingen durft te benoemen, nodigt dat de ander uit om ook iets te delen. Zo krijg je meer verbinding. Dat hoor ik soms ook terug. Ik ben anders gaan luisteren naar mijn team en de mensen om mij heen. Ik hoor nu beter wat anderen zeggen, doordat ik meer in het moment ben. Voorheen was ik in mijn hoofd vaak al met mijn eigen plannen bezig. Deze andere manier van omgaan met elkaar maakt je authentieker. Je maakt meer impact met wie je zelf bent.
Tijdens de tweede module ging het over het uitspreken van je passie. Het begeleiden van jonge mensen in hun groei en ontwikkeling een van de leukste dingen om te doen. IN mijn werk en daarbuiten. Dat wíst ik wel, maar ik sprak het nooit uit. Op het moment dat je dat wél doet, kom je meer tot de kern van wat echt bij je past.
‘I take all the time that I need’
Ik durf nu meer ruimte te nemen voor mezelf en mijn onderwerp. Vroeger zou ik snel over mezelf heenvliegen: ‘Ja, ik heb een behandeling gehad, maar nu gaat het weer goed, hoe gaat het met jou?’ Of, wanneer ik een idee had voor een product of procesverbetering, dit al weg te laten schuiven door de eerste kritische vraag. Mezelf durven neerzetten lukt nu steeds beter. Jeannette zei op een gegeven moment: “Neem een houding aan van: ‘I take all the time that I need.’ Dat zal ik nooit meer vergeten.
Young CALL is een bouwwerk, waarin je stap voor stap werkt aan bewustwording. Mijn focus ligt nu op het toepassen van de inzichten die ik heb opgedaan. Ik vind het nog steeds lastig om mijn grenzen aan te geven, vanuit de veronderstelling dat anderen dat vervelend zouden vinden, maar die zijn daar vaak helemaal oké mee, merk ik nu. Mijn schil is aan het verdwijnen. Door Young CALL ben ik ben van onbewust onbekwaam eerst bewust onbekwaam geworden. Nu ben ik aan het leren om bewust bekwaam te zijn en dat gaat mijn leven vernieuwen.
Om te beginnen heeft het me al veel rust gegeven. Het geloof is voor mij heel belangrijk. Ik heb lang gedacht dat dáár alles uit voort moest komen, maar ik zie nu dat Young CALL een mooie aanvulling is. Zonder dit programma zou ik het geloof helemaal niet benoemd hebben in dit verhaal- ik hield veel van mezelf achter. Wat er in mezelf gebeurt en buiten mij, komt nu meer bij elkaar. Het is bizar hoeveel impact dit programma heeft. Daar ben ik heel dankbaar voor.”