Tatiana Pijnenburg
Corporate communicatieadviseur bij ProRail
Deelnemer Young CALL 14
Inhoudelijk had Tatiana alle tools wel in handen. Ze wilde alleen meer impact maken. Ze deed mee aan de veertiende lichting van dit leiderschapsprogramma voor professionals en was onder de indruk van de diepte én de breedte van de nieuwe inzichten die ze opdeed.
“Ik heb meer vertrouwen in mijn eigen plek gekregen”
“Extern hangt er altijd een zekere rust om me heen, maar intern gebeurt er veel. Ik zit veel in mijn hoofd, ben een perfectionist, heb graag controle over de situatie. Alleen al het intakegesprek met Joris en Esther vond ik daarom indrukwekkend. Daar wérden me toch op een paar knoppen gedrukt die niet over werk gingen! Ze kwamen supersnel tot de kern van wie ik ben, waardoor ik me meteen gezien en begrepen voelde.
Dat bracht ook wat ongemak: als we nu al zo diep gaan, wat gaat het programma als geheel dan naar boven brengen? Hoe verhoud ik me hiermee tot een groep mensen die ik niet ken? Wat kun je delen en wat niet? Al gauw bleek dat de andere deelnemers vergelijkbare ervaringen hadden. Ik was niet de enige die zo geraakt was door de intake. De omgeving was veilig. Iedereen voelde de ruimte om ervaringen te delen. Ik uit mijn gevoelens niet gemakkelijk, maar hier was er geen ontkomen aan.
Een van de coaches zei: “Je doet het hier zelf, maar niet alleen. Je bent hier ook om elkaar te helpen. Het concept ‘critical friend’, dat daarbij werd geïntroduceerd, heb ik meegenomen. Je helpt elkaar door de ander niet alleen te bevestigen en gerust te stellen, maar ook door kritisch te blijven, met als doel elkaar verder te helpen. Dat doe je door mee te denken, vragen te stellen, uit te dagen.
Rust en inzicht
Het schrijven van mijn eigen biografie heeft me veel verdieping gegeven. Ik kende mezelf best goed, dacht ik, en was bekend met wat me heeft gevormd. Maar daar heb ik echt aanvullende inzichten over opgedaan. Het geeft meer rust om helder te hebben waarom en hoe het resultaatgerichte, het perfectionistische in mezelf is ontstaan. En het verklaart waarom ik bepaalde situaties lastig vind.
Nu heb ik ook de tools om die inzichten een plek te geven, om ermee om te gaan. Ik durf kwetsbaarder te zijn. Ook op mijn werk. Wanneer iets niet goed voelt, of lastig voor me is, durf ik dat nu eerder te benoemen. Ik heb meer vertrouwen in mijn eigen plek gekregen: ik ben wie ik ben en dat is goed genoeg.
Ook de oefeningen op de fysieke dimensie hebben me veel gebracht. Van sommige zou ik vooraf gezegd hebben: nee, dat ga ik niet doen, dat is echt heel gek. Met z’n allen door een ruimte lopen bijvoorbeeld, en elkaar aankijken. Pas wanneer je je daaraan overgeeft, wanneer je het echt ondergaat, voel je het effect van zulke oefeningen. Je gaat elkaar echt zíen.
Een echte doener
De natuurmodule gaf rust, maar leerde me ook hoe ongeduldig ik eigenlijk ben. Vooraf dacht ik dat ik het heerlijk zou vinden om gewoon ergens alleen in de natuur te zijn, zonder te weten voor hoe lang. Maar daar bleek ik erg onrustig van te worden. Ik ben een echte doener. Ik merk dat ik vaker behoefte heb aan even helemaal niks, maar mijn hoofd gaat maar door.
Ik ga dan ook nog zeker een vervolg geven aan de ontdekkingsreis die Young CALL is. Het programma heeft me veel inzichten opgeleverd die ik nog verder wil doorleven. Ik wil mezelf nog beter neer gaan zetten, nog scherper krijgen waar ik mijn kracht uit haal. Het benoemen van frictie en het laten zijn wat er is, zijn daarin al belangrijke stappen voor me. Nu is het zaak om dat nog meer buiten de veilige CALL-bubbel te gaan doen. Ik ben nog aan het verkennen wat daarin het beste bij me past. Ik gun het iedereen om een traject als dit.”