Young CALL

Juditha Melssen

Programmaleider

Marjolein Huber

Coach

Joris Groenendijk

Programmaleider en coach

Jeannette van den Ingh-van Wijk

Programmaleider en coach

Peter van Dongen

Coach

Ria Verlinden

Daan van Lith

Daan liep als coach, manager en consultant tegen zijn grenzen aan. Hij leefde een leven, dat niet het zijne was. Op zoek naar manieren om weer energie uit het leven te halen, trok Daan de natuur in, net als toen hij een jongen was. En daar merkte hij wederom: buiten gebeurt het. Buiten krijg je antwoorden, doordat je je geest de ruimte geeft om aan te sluiten op wat ook alweer de bedoeling was. Hij ruilde zijn pak in voor een windjack en neemt u mee de natuur in. Zodat ook u inzichten krijgt die in een werkomgeving niet zo makkelijk te vinden zijn.

Esther Herber-Zeij

Programmaleider en coach

Ilse van der Horst

Manager zorg en begeleiding bij stichting Philadelphia

“Als beginnend leider was ik op zoek naar meer verdieping. Naar een antwoord op vragen als: wie ben ik en hoe wil ik me positioneren binnen de organisatie? Mijn leidinggevende vroeg me of Young CALL niks voor mij was. Toen ik het programma las, met name de natuurmodule, moest ik denken aan het televisieprogramma B&B Vol Liefde, waarbij in dit seizoen vooral in het teken stond van spiritualiteit. Ik was bang dat ik straks ook naakt in het gras zou liggen, op zoek naar mijn zonnevlecht.
Zelf ben ik meer het type dat bij tegenslag de mouwen opstroopt en doorgaat. Gaan met die banaan, een overwinnaarsmentaliteit. Tegelijkertijd realiseerde ik me: als ik dan echt zo stoer ben, dan moet ik dit ook ondergaan. Dus daar ging ik, met mijn rugtas vol ervaringen en trauma’s: moeilijke jeugd, jong moeder geworden, gescheiden, noem maar op. Al direct tijdens de intake stelden Joris en Jeannette vragen waarmee ze dingen uit mijn spreekwoordelijke rugtas haalden. Voor mij was dit startgesprek de spijker op z’n kop. Toen besloot ik: ik ga ervoor.

Loslaten en omarmen

Mijn eerste hulpvraag werd: wat heb ik los te laten? Later aangevuld door: hoe kan ik mijn complete zijn omarmen? Ik geloof namelijk dat je alleen een goede leider kunt zijn wanneer je in staat bent om bij jezelf naar binnen te durven keren en ook je donkere/onaangename kant onder ogen durft zien. Ik kon altijd al wel beschouwend naar mezelf en anderen kijken, maar echt doorvoelen, dat ging ik niet aan. Ook het spirituele heb ik lange tijd (onbewust) uitgeschakeld. Wat de vier CALL dimensies betreft, zat ik vooral op het fysieke en het mentale.
Terugkijkend heb ik Young CALL echt ervaren als de beste reis van mijn leven. Ik heb de moed kunnen opbrengen om te vertragen, stil te staan, stil te zijn, te lachen, te huilen. Ik ben op basis van mijn kernwaardes zoek gegaan naar mijn passie, met een overweldigende energie als resultaat. Maar ook ben ik confrontaties uit mijn verleden aangegaan, waarna alles leeg voelde.

Overwinning

Dat ik deze reis heb aangedurfd, voelt als een ware overwinning. Ik zie nu dat ik in staat ben te leven in plaats van alleen te overleven. Ik ervaar rust in de keuzes die gemaakt moeten worden. Waar ik eerst vaak primair reageerde, durf ik nu tijd en ruimte te nemen om beslissingen goed te doorvoelen.
Ook in het contact met mijn medewerkers kan ik meer in het hier en nu zijn. Ik ben oordeellozer geworden. Ik heb geleerd welke vragen tot de essentie leiden. Mijn rugtas is uitgepakt en ik heb alles wat erin zat, kunnen bekijken en herschikken. Daardoor kan ik dichter bij mezelf blijven en weet ik beter dan ooit wie dat is.”

Bob Jan Schoot Uiterkamp

"Nu weet ik: ik ben goed genoeg."

“Als beginnend ondernemer komt er veel op je af. Ik ben vorig jaar begonnen met mijn praktijk De IJsselcoach. Voor die tijd werkte ik bij ontwikkelingsorganisatie Agriterra. Mijn toenmalige leidinggevende deed ooit CALL Leadership en was daar zo lovend over dat ik nu dacht: daar wil ik ook wat mee. Ik worstelde met mijn onzekerheid om vol mijn plek in te nemen, om me te profileren als mens, als coach en als schrijver. 

De intake van #YoungCALL vond ik meteen al treffend: ik werd vol geraakt door de spiegel die Jeannette en Joris mij voorhielden. Ik voelde me erg gezien en dat gaf veel vertrouwen.  

Ruimte voor eigen verlangens

De eerste module van het programma gaat over je levensthema. Wat ik daar heel raak vond is dat ik me bewust werd dat ik dienend ben ingesteld, maar mezelf daarbij nogal eens wegcijfer. Zo benut ik niet mijn volle potentieel. Ook niet als mens, als echtgenoot en als vader. Ik heb daar veel over gepraat met mijn omgeving en dat heeft echt een proces op gang gebracht. Ik realiseer me nu dat ik mijn eigen verlangens niet voldoende ruimte geef.

Tussen de eerste en de tweede module zaten zes weken. Die tussenliggende periode had voor mij wel wat korter mogen zijn. Dat hoorde ik ook terug bij andere deelnemers. Na twee tot drie weken merk je toch dat je langzamerhand weer in oude patronen vervalt. 

In voorbereiding op module twee, waar talenten centraal staan, is het de bedoeling dat je in je omgeving ophaalt wat je naasten zien als jouw sterke punten. Die deel je dan met de groep. Dat was heel intiem en persoonlijk en dat zorgde voor een sterke vertrouwensrelatie. Mijn zelfvertrouwen is merkbaar gegroeid, door de terugkoppeling uit de groep. ‘Ga ervoor, zet jezelf neer’, was samenvattend hun boodschap. Als sterke punten kwamen mijn rust naar voren, betrouwbaarheid en een enorme drive. ‘Jij bent de goedheid zelve’, zei iemand. 

Snoepwinkel

De open space coaching is een regelrechte snoepwinkel. Ik heb daarin mijn hartsverlangen onderzocht met Peter van Dongen, een familieopstelling gedaan met Ria Verlinden, een coachwandeling met Joris en een sessie met Jeanette. Zij leerde me: stel jezelf elke dag de vraag ‘Op welke manier heb ik vandaag mezelf gediend?’ Dat vind ik een hele mooie. Zo word je je bewust dat je daar de tijd voor mag nemen en vervolgens met meer bezieling kan geven. 

Deze hele opleiding zie ik als een investering in mezelf. Het heeft me nu al opgeleverd dat ik tegen mezelf kan zeggen: “Ik ben goed genoeg, ik mag er gaan staan. Ik heb nog geen idee wat de verdere uitkomst is, zowel van het programma als van mijn ondernemerschap, maar dat vind ik al heel veel waard.” 

Eelco Hendriksen

hoofd productontwikkeling bij een voedingsmiddelenproducent

“Het lukt steeds beter om mezelf echt neer te zetten”

“Je wordt een betere leider als je dicht bij jezelf bent. Ik voelde dat dat bij mij niet helemaal het geval was. Ik was veel bezig met wat mensen van mij vonden en daar liep ik in vast. Toen ik dit met een leidinggevende besprak, suggereerde ze dat Young CALL wellicht wat voor mij zou zijn. Met de duidelijke disclaimer dat het ‘geen stappenplan naar beter leiderschap’ zou zijn, maar een programma waarin je jezelf en je eigen ontwikkeling onderzoekt. Dat sprak me aan, want daar hou ik wel van.

Ik ben christelijk opgevoed. Die achtergrond geeft je gesprekken meer diepgang; zo ervaar ik dat tenminste. Toch heb ik al lang geleden een manier van leven ontwikkeld waardoor gebeurtenissen mij niet te veel raakten. Ik had een soort schil opgebouwd. Een cirkel met Eelco in het midden en alle mensen en gebeurtenissen om mij heen daarbuiten. Tijdens Young CALL ging ik mezelf de vraag stellen: mag het ook binnenkomen?

Waarom ik ooit de afslag heb genomen dat ik alles op afstand ben gaan houden, weet ik niet. Ik heb een goede, veilige opvoeding gehad. Het kan ook gewoon een karakterkwestie zijn. Ik ben lang iemand geweest die alles zelf moest weten en kunnen van zichzelf. Als er iets naars gebeurde, was het al snel van: oké, dit is nu eenmaal zo, en nu weer door.

Enkele reis

Het programma is een echte reis. Een enkele reis. Want de inzichten die je opdoet neem je mee – er is geen weg terug. Daar moet je je wel voor open kunnen stellen. Al meteen na het intakegesprek dacht ik: dit is dus totaal anders gegaan dan ik dacht. Ik voelde ongemak met de relaxte manier waarop Joris en Jeannette in het gesprek zaten. Ik wilde, hup, aan de slag: wat gaan we allemaal doen? Dóórgaan. Zij wilden mij eerst leren kennen. Stelden vragen als: wat zeg je nu precies, wat doet dat met je? Zij nodigden me uit om stil te staan.

Het thema rouw kwam bovendrijven. Daarbij denk je al snel aan de dood, maar het begrip is breder. Het gaat over stilstaan bij wat er niet meer is. Ik ben acht jaar geleden gescheiden, weet sinds een jaar of vijf dat ik een chronische ziekte heb. Allemaal dingen die ik liefst zo snel mogelijk achter me liet. Want het leven gaat door.

Meer impact met wie je bent

Door hier tijdens het programma bij stil te staan, ontdekte ik dat ik de neiging heb om weg te lopen van de lastige dingen. Ik koos mijn eigen manier van zijn. Veilig achter mijn eigen schil, mijn eigen muurtje. Dat onbewuste muurtje is gedurende de modules steeds verder afgebouwd. Dat merkte ik al snel aan het contact met mensen. Ik ben nooit echt een gesloten iemand geweest, maar ergens was ik niet open over de kern.

Dat ben ik nu aan het leren en dat geeft lucht. Wanneer je ook de mindere of moeilijke dingen durft te benoemen, nodigt dat de ander uit om ook iets te delen. Zo krijg je meer verbinding. Dat hoor ik soms ook terug. Ik ben anders gaan luisteren naar mijn team en de mensen om mij heen. Ik hoor nu beter wat anderen zeggen, doordat ik meer in het moment ben. Voorheen was ik in mijn hoofd vaak al met mijn eigen plannen bezig. Deze andere manier van omgaan met elkaar maakt je authentieker. Je maakt meer impact met wie je zelf bent.
Tijdens de tweede module ging het over het uitspreken van je passie. Het begeleiden van jonge mensen in hun groei en ontwikkeling een van de leukste dingen om te doen. IN mijn werk en daarbuiten. Dat wíst ik wel, maar ik sprak het nooit uit. Op het moment dat je dat wél doet, kom je meer tot de kern van wat echt bij je past.

‘I take all the time that I need’

Ik durf nu meer ruimte te nemen voor mezelf en mijn onderwerp. Vroeger zou ik snel over mezelf heenvliegen: ‘Ja, ik heb een behandeling gehad, maar nu gaat het weer goed, hoe gaat het met jou?’ Of, wanneer ik een idee had voor een product of procesverbetering, dit al weg te laten schuiven door de eerste kritische vraag. Mezelf durven neerzetten lukt nu steeds beter. Jeannette zei op een gegeven moment: “Neem een houding aan van: ‘I take all the time that I need.’ Dat zal ik nooit meer vergeten.

Young CALL is een bouwwerk, waarin je stap voor stap werkt aan bewustwording. Mijn focus ligt nu op het toepassen van de inzichten die ik heb opgedaan. Ik vind het nog steeds lastig om mijn grenzen aan te geven, vanuit de veronderstelling dat anderen dat vervelend zouden vinden, maar die zijn daar vaak helemaal oké mee, merk ik nu. Mijn schil is aan het verdwijnen. Door Young CALL ben ik ben van onbewust onbekwaam eerst bewust onbekwaam geworden. Nu ben ik aan het leren om bewust bekwaam te zijn en dat gaat mijn leven vernieuwen.

Om te beginnen heeft het me al veel rust gegeven. Het geloof is voor mij heel belangrijk. Ik heb lang gedacht dat dáár alles uit voort moest komen, maar ik zie nu dat Young CALL een mooie aanvulling is. Zonder dit programma zou ik het geloof helemaal niet benoemd hebben in dit verhaal- ik hield veel van mezelf achter. Wat er in mezelf gebeurt en buiten mij, komt nu meer bij elkaar. Het is bizar hoeveel impact dit programma heeft. Daar ben ik heel dankbaar voor.”

Tatiana Pijnenburg

Corporate communicatieadviseur bij ProRail
Deelnemer Young CALL 14

“Ik heb meer vertrouwen in mijn eigen plek gekregen”

“Extern hangt er altijd een zekere rust om me heen, maar intern gebeurt er veel. Ik zit veel in mijn hoofd, ben een perfectionist, heb graag controle over de situatie. Alleen al het intakegesprek met Joris en Esther vond ik daarom indrukwekkend. Daar wérden me toch op een paar knoppen gedrukt die niet over werk gingen! Ze kwamen supersnel tot de kern van wie ik ben, waardoor ik me meteen gezien en begrepen voelde.

Dat bracht ook wat ongemak: als we nu al zo diep gaan, wat gaat het programma als geheel dan naar boven brengen? Hoe verhoud ik me hiermee tot een groep mensen die ik niet ken? Wat kun je delen en wat niet? Al gauw bleek dat de andere deelnemers vergelijkbare ervaringen hadden. Ik was niet de enige die zo geraakt was door de intake. De omgeving was veilig. Iedereen voelde de ruimte om ervaringen te delen. Ik uit mijn gevoelens niet gemakkelijk, maar hier was er geen ontkomen aan.

Een van de coaches zei: “Je doet het hier zelf, maar niet alleen. Je bent hier ook om elkaar te helpen. Het concept ‘critical friend’, dat daarbij werd geïntroduceerd, heb ik meegenomen. Je helpt elkaar door de ander niet alleen te bevestigen en gerust te stellen, maar ook door kritisch te blijven, met als doel elkaar verder te helpen. Dat doe je door mee te denken, vragen te stellen, uit te dagen.

Rust en inzicht

Het schrijven van mijn eigen biografie heeft me veel verdieping gegeven. Ik kende mezelf best goed, dacht ik, en was bekend met wat me heeft gevormd. Maar daar heb ik echt aanvullende inzichten over opgedaan. Het geeft meer rust om helder te hebben waarom en hoe het resultaatgerichte, het perfectionistische in mezelf is ontstaan. En het verklaart waarom ik bepaalde situaties lastig vind.

Nu heb ik ook de tools om die inzichten een plek te geven, om ermee om te gaan. Ik durf kwetsbaarder te zijn. Ook op mijn werk. Wanneer iets niet goed voelt, of lastig voor me is, durf ik dat nu eerder te benoemen. Ik heb meer vertrouwen in mijn eigen plek gekregen: ik ben wie ik ben en dat is goed genoeg.

Ook de oefeningen op de fysieke dimensie hebben me veel gebracht. Van sommige zou ik vooraf gezegd hebben: nee, dat ga ik niet doen, dat is echt heel gek. Met z’n allen door een ruimte lopen bijvoorbeeld, en elkaar aankijken. Pas wanneer je je daaraan overgeeft, wanneer je het echt ondergaat, voel je het effect van zulke oefeningen. Je gaat elkaar echt zíen.

Een echte doener

De natuurmodule gaf rust, maar leerde me ook hoe ongeduldig ik eigenlijk ben. Vooraf dacht ik dat ik het heerlijk zou vinden om gewoon ergens alleen in de natuur te zijn, zonder te weten voor hoe lang. Maar daar bleek ik erg onrustig van te worden. Ik ben een echte doener. Ik merk dat ik vaker behoefte heb aan even helemaal niks, maar mijn hoofd gaat maar door.

Ik ga dan ook nog zeker een vervolg geven aan de ontdekkingsreis die Young CALL is. Het programma heeft me veel inzichten opgeleverd die ik nog verder wil doorleven. Ik wil mezelf nog beter neer gaan zetten, nog scherper krijgen waar ik mijn kracht uit haal. Het benoemen van frictie en het laten zijn wat er is, zijn daarin al belangrijke stappen voor me. Nu is het zaak om dat nog meer buiten de veilige CALL-bubbel te gaan doen. Ik ben nog aan het verkennen wat daarin het beste bij me past. Ik gun het iedereen om een traject als dit.”